Ίλιγγος Θέσεως (BPPV)

Ο ίλιγγος θέσεως, γνωστός και ως καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως (BPPV), αποτελεί την πιο συχνή μορφή ιλίγγου και προκαλείται από τη μετατόπιση μικρών κρυστάλλων (ωτολιθικών) μέσα στους ημικύκλιους σωλήνες του έσω αυτιού. Οι ασθενείς περιγράφουν απότομη ζάλη ή περιστροφή του περιβάλλοντος όταν αλλάζουν θέση — για παράδειγμα όταν σηκώνονται από το κρεβάτι, σκύβουν ή γυρίζουν το κεφάλι. Αν και το σύμπτωμα μπορεί να είναι έντονο, πρόκειται για κατάσταση που αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με σωστή διάγνωση και θεραπεία.

Η διάγνωση γίνεται με ειδικές δοκιμασίες όπως η δοκιμασία Dix–Hallpike ή οι κυλινδρικές δοκιμές θέσης, που επιτρέπουν στον ΩΡΛ ιατρό να εντοπίσει ποιος ημικύκλιος σωλήνας προκαλεί τον ίλιγγο. Ο κλινικός έλεγχος συνοδεύεται συχνά από πλήρη ωτονευρολογική αξιολόγηση, για να αποκλειστούν άλλες μορφές ιλίγγου ή νευρολογικά αίτια. Η σωστή διάγνωση είναι απαραίτητη, καθώς ο ίλιγγος θέσεως έχει χαρακτηριστική θεραπεία που διαφέρει από τις υπόλοιπες αιθουσαίες διαταραχές.

Η θεραπεία του BPPV βασίζεται σε ειδικούς χειρισμούς επανατοποθέτησης των κρυστάλλων, όπως ο χειρισμός Epley ή Semont, οι οποίοι εφαρμόζονται στο ιατρείο και προσφέρουν άμεση βελτίωση σε μεγάλο ποσοστό ασθενών. Οι χειρισμοί αυτοί αποκαθιστούν τη φυσιολογική θέση των ωτολιθικών και σταματούν τα επεισόδια ιλίγγου. Σε περιπτώσεις υποτροπιάζοντος BPPV, μπορεί να χρειαστεί επανάληψη των χειρισμών ή συμπληρωματική αιθουσαία αποκατάσταση.

Με την κατάλληλη καθοδήγηση, οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες μέσα σε λίγες ώρες ή ημέρες. Η σωστή ενημέρωση, η αποφυγή απότομων κινήσεων για λίγες ημέρες και η παρακολούθηση από εξειδικευμένο ΩΡΛ συμβάλλουν στη μείωση των υποτροπών. Ο ίλιγγος θέσεως, παρότι εντυπωσιακός, είναι πλήρως αντιμετωπίσιμος με οργανωμένη και στοχευμένη προσέγγιση.